جستجوی این وبلاگ

در حال بارگیری...

------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------

چهارشنبه ۳ آبان ۱۳۹۱ ه‍.ش.

روسیه؛ قمار جدید درسوریه وافغانستان



روسیه هیچ وجه حاضر نیست بازار های سنتی فروش جنگ ابزارها به مشتریان قدیمی خود را در اختیار کارتل های اسلحه سازی امریکا وانگلیس واگذارد.



روسیه درسالی های پسین، درمنازعات خاورمیانه وحوزۀ افغانستان درنقش یک جناح جهانی دو باره ظاهر شده است. نخستین برداشت این است که رقابت استراتیژیک در «گذرگاه» های استراتیژیک شتابنده ترشده وساختار مغلق به خود گرفته است. نشریۀ آیدلنک چاپ ترکیه روز گذشته خبر داد که ولادیمیر پوتین، درتماس تلفنی با نخست وزیرترکیه نسبت به هرگونه عملیات نظامی از سوی ترکیه درسوریه هشدار شدید داده است. چون ترکیه عضو پیمان اتلانتیک شمالی – ناتو- است، هشدار وتهدید روسیه می تواند صرفاً اهمیت بازدارنده داشته باشد.
ترکیه درحوزۀ آسیای میانه که اکثراً ترکتبار اند، با روسیه دررقابتی تنش زا به سر می برد. این رقابت به افغانستان نیز کشیده شده است. زورآزمایی ترکیه درافغانستان علیه بازگشت نفوذ ماسکو به سوی جنوب، هنوز از پردۀ صلح آمیز وخاموش برون نزده است. درین رقابت، با خروج نظامی غرب از افغانستان، ترکیه وعربستان به صحنه می آیند. روسیه به دلیل آگاهی از «پاشنۀ آشیل» تجاوز وویرانگری درافغانستان، درین بازی چیز زیادی را به دست نخواهد آورد. رقابت بزرگ شکل خود را تغییر داده مگر مضمون آن متحول نشده است. ورود دو کشور اسلامی، دست روسیه را برای دنبال کردن اهداف خود می بندد وآن کشور این امکان را از دست می دهد که فی المثل روی گروه های اسلامی سرمایه گذاری کند و قدرت های رقیب را به چالش بکشد.
ارادۀ روسیه، بازگشت به سنگرهای قدیمی سرحدات افغانستان است تا لشکرهای بی حساب افراطیون چند ملیتی، برمنافع آینده آن کشور درآسیای میانه دستبرد نزنند. با این حال، تحکیمات استراتیژیک روسیه در سوریه، جدی تر است و می توان گفت تصادمی خاموش بین روسیه و امریکا درجریان است که حتی سیمای جنگ سرد گذشته را مجدداً مشخص ساخته است. رویکردهای ورود مسکو به نقاط تقاطع منافع استراتیژیک در سوریه وافغانستان، الزاماً و همچنان علی الظاهر، از مخازن تجربی دورۀ «جنگ سرد» رنگ می گیرد اما این بار دالان های معامله وسازش برسر«تقسیم» قابل پذیرش درین حوزه ها بی خطرتر و فراهم تر است.
روسیه درجنگ های بانکی کنونی نمی تواند با زنجیرۀ نا گسسته ناتو برابری کند. اما به هیچ وجه حاضر نیست میدان های نفتی ومعادن عظیم طلا درآسیای میانه وبازار های سنتی فروش جنگ ابزارها به مشتریان قدیمی خود را در اختیار کارتل های اسلحه سازی امریکا وانگلیس واگذارد. توافق جهانی برسرعضویت روسیه درسازمان تجارت جهانی تنها بخشی ازامتیازاتی است که امریکا به مسکو عطا کرده است. این به معنای قناعت مسکو نباید تلقی شود. روسیه نگران تسلط دایمی غرب بر«هندوکش» ودرپروسۀ بعدی درکل منطقه به خصوص ایران است. معامله های دیگری دربسترهای جدید بحران ( سوریه، ایران به شمول افغانستان) درراه است با قید این نکته که روسیه مانند دورۀ «شوروی» بیش از حد زیاده طلبی نخواهد داشت. مقامات ماسکو ملتفت اند که اقتصاد روسیه توان رویارویی درازمدت درجنگ خاموش یا غیرخاموش علیه غرب را ندارد. به ویژه میدان های منافع حیاتی آن کشور در آسیای میانه، از ناحیه افغانستان با آسیب پذیری های عمیق و چند گونه ای مواجه است.